Dive deep into the world of hukana katha with our latest post, අම්මත් එක්ක යාලුවෝ, offering a unique perspective on relationships and stories that touch your heart. Enjoy an engaging read that celebrates the depth and richness of Sinhala storytelling for every curious mind.
අම්මත් එක්ක යාලුවෝ කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
අම්මා එහෙම්ම තේ එක පලංචිය ගාවට ගෙනිහින් එකපාරම උඩ බලලා අහක බලා ගත්තා. ඔය අතරේ බාස් මෙහෙම කියනවා:
බාස්: “නෝනා මෙන්න එහෙම තමා මේක හදන්නෙ, නෝනා මේ බලන්න.”
අම්මා ආයෙත් උගේ අත දිහා බලනවා එත් ඉක්මනට පහල බලනවා. මූ එහෙම කිහිප පාරක්ම අම්මට උඩ බලන්න සෙට් කරා. එතකොට තමයි මට තෙරුනේ ඌ ජොකා දලා නැතුව ඉන්නෙ කියලා. ඌට ඔනේ උගේ පොල්ල අම්මට පෙන්නන්න… කොහොම හරි මූ තේ එක අරන් බීබී අම්මා එක්ක කතාව.
බාස්: “නෝනා මහත්තයා එන්නෙ නැද්ද අද?”
අම්මා: “අද එන එකක් නෑ, ඇයි??”
බාස්: “නෑ නෝනා සල්ලී කීයක් හරි ඉල්ල ගන්න.”
අම්මා: “ලොකු ගානක් නම් මන් ගාව නෑ පොඩි ගානක් නම් දෙන්න පුලුවන්.”
බාස්: “නෝනා විහිලු කරනවා, කොහෙද නෝනා නෝනා ගාව පොඩි ගනන් තියෙන්නෙ මම දන්නවනේ.”
අම්මා: “ඇයි බාසුන්නැහේ මාව දැක්කාම ඔයාට පෙන්නෙ මට හතර මහා නිදානේ පහළ වෙලා වගේද?”
බාස්: “නැතුව නෝනා, බලන්න එපැයි…”
මට හොදට තෙරෙනවා මූ කියන්නෙ සල්ලී ගැන නෙමෙයි. මූ කියන්නෙ අම්මගේ ලොකු පස්ස, ලොකු තන් 2 එහෙම ගැන කියලා… මොකද ඒ වෙලාවෙත් මූ අම්මගේ තන් 2ක දිහා කන්න වගේ බලාගෙන ඉන්නවා.
එත් එක්කම වට පිට බලපු බාස් එක පාරම ඌ ඇදන් හිටිය සරම උස්සලා උගේ තඩි කලු පයිය අම්මට පෙන්නුවා. එත් එක්කම බය වෙලා වගේ උගේ පයිය දිහා බලපු අම්මා කලබල වෙලා එහෙම්ම එතනින් එන්න අවා.
අම්මා: “ඔව් ඔව් එහෙම තමා හිතන්නෙ… තියෙනවා අපිට පහළ වෙලා අහවල් එක… කොචර අමාරුවෙන්ද මේ ටික හරි කරන්නෙ.”
බාස්: “අහවල් එක කිව්වෙ නෝනා මොකද??????” (කට කොනින් හිනා වෙවී බාස් අහනවා)
අම්මා: “අනේ මේ බාසුන්නැහේ විකාර කතා කරන්න එපා.”
බාස්: “නෑ ඉතින් නෝනා කිව්ව අහවල් එක කියන්නෙ මොකද???? මම දන්නෙ නැති නිසා අහන්නෙ.”
අම්මා: “මාත් දන්නෙ නෑ කටට ආපු නිසා කිව්වේ.”
බාස්: “අපෝ නෝනා අපි කියන වචනේ තෙරුම දැන ගෙන ඉන්න ඔනේ… මම කියන්නද අහවල් එක කියන්නෙ මොකද කියලා?”
අම්මා: “හරි කියන්න.”
බාස්: “අහවල් එක කියන්නෙ මෙන්න මේක.”
කොහොම හරි අම්මා එන්න කලින් මම ටක්ගලා පහලට බැහැලා මුකුත් නොදන්න ගානට පොතක් බලන් හිටියා… අම්මා කලබලෙන් වගේ පහලට බැස්සා. කොහොම හරි ටික දුරක් පහලට එද්දී අම්මා මාව දැක්කා. එත් එක්කම එයා හිනා වෙලා මුකුත් නොදන්න ගානට පඩි පෙල බැහැලා එතනින් කුස්සිය පැත්තට ගියා.
මොනවා උනත් අරුගේ කලුපාට නහර පැදිච්ච ලොකු පොල්ල දැක්කාම නම් අපේ එක්කෙනාට ඉහමොල රත් වෙන්න ඇති. කොහොම හරි එදා හවස අම්මා තේ එක අරන් අයෙත් උඩට ගියේ දෙගිඩියාවෙන් කියලා මට තෙරුනා. කිහිප පාරක්ම මන් දිහා බලපු එයා වෙනදා වගේම වෙනසක් නැතුව උඩට ගියා. එයා ගිහින් ටික වෙලාවකට පස්සෙ මාත් උඩට නොපෙනෙන්න ගිහින් වැඩේ බලන් හිටියා.
බාස්: “නෝනා උදේ උන දේ මම හිතලා කරේ නෑ, නිකන්ම උනේ. අනේ කාටවත් කියන්න එපා… මොකද මම මෙහෙම වැඩ කරලා හම්බුවෙන කියෙන් හරි තමා ජිවිතේ ගැට ගහගන්නෙ.”
අම්මා: “හරි හරි… එත් බාසුන්නැහේ මාර මිනිහෙක් නේ. කිසිම බයක් සැකක් නැතුව එකපාරම එහෙම කරේ.”
බාස්: “නෑ නෝනා, ඉතින් එච්චර හිතුවේ නෑ..”
අම්මා: “හම්.”
බාස්: “නෝනා බය උනාද????????” (හිනා වෙමින් බාස් කින්ඩියට වගේ ඇහුවා)
අම්මා: “ඔව් ඉතින්, මේ හොදට හිටිය මිනිහට එක පාරට මොකද උනේ කියලා බැලුවා.”
බාස්: “බය වෙන්න එපා නෝනා, නිකන් විහිලුවක්.”
අම්මා: “හොද විහිලුව… අනික ඔය වගේ බර වැඩ කරනකොට ඇයි යටට මුකුත් අදින්නෙ නැත්තෙ?” (අම්මා වට පිට බලලා ඇහුවා)
බාස්: “අදිනවා නෝනා, හැම දාම හිර කරන් ඉන්න බෑ නේ, එකටත් පොඩ්ඩක් හුලන් වදින්න එපැයි. අනික නෝනා මම නෝනාගෙන් දෙයක් අහන්නද?”
අම්මා: “මොකද?”
බාස්: “අපි බර වැඩ කරන නිසා යටට අදිනවා, එත් බර වැඩ කරන්නෙ නැති නෝනා ඇයි යටට ඇදුම් අදින්නෙ නැත්තෙ ආ?????”
අම්මා: “හොදට තියෙයි… ආස ඇති නේ මුකුත් නොඇද ඉන්නවා නම්.”
බාස්: “නැතුව මිස්, එහෙම උනොත් මම පඩි නැතුව වැඩ කරනවා ඇත්තමයි.”
අම්මා: “ඔයත් බාස්සුන්නැහේ පුදුම මනුස්සයෙක්නේ. ගෙදර ගැණියෙක් ඉන්නවා නේද?????”
බාස්: “අනේ නෝනා, එකිගෙන් කිසිම සැපක් හම්බුවෙන්නෙ නෑ. මම ඒකි ගාවට කොච්චර ගියත් ඒකි නෙමෙ ඒකට කැමති වෙන්නෙ. වේලාවකට මට මේ ජිවිතේ නිත්ත වෙලා තියෙන්නෙ වැඩම විතරයි, කිසිම ජොලියක් නෑ…..”
අම්මා: “හම්.”
බාස්: “නෝනාට නම් ජොලියෙන් අඩුවක් නැතුව ඇති, අපේ මහත්තයා හොදට දෙනවා ඇති.”
අම්මා: “ඔව් ඔව් මාර ජොලි. ඒ මනුස්සයට ගැණියෙක් ඉන්නවද කියලා මතක නෑ, වැඩ වැඩ.” (අම්මා තරහෙන් වගේ කියලා දැම්මා. කොහොමත් තාත්තාගෙන් අම්මට ඒ හැටි සැලකිලිමත් බවක් පෙන්න තිබුනේ නෑ)
බාස්: “අනේ අපොයි, මට එහෙම නෝනා වගේ ගැණියෙක් හිටියා නම් ඇදුමක් අදින්න දෙන්නෙ නෑ ඒකිට.”
අම්මා: “බාසුන්නැහේ උම්මත්තකයෙක් නේ බැලුවාම… ඇරත් මට ළමයි දෙන්නෙක් ඉන්නවා මාව එහෙම ඔය වගේ කතාවලට විහිලුවට ගන්න එපා.”
බාස්: “එත් නෝනා තාම තරුනයි ලස්සනයි නේ, මහත්තයාට නම් ඔලුව හොද නැතුව ඇති.”
අම්මා මුකුත් නොකිය කරබාගෙන ඉදලා එන්න ආවා. එදා දවස එහෙම ගෙවිලා ගියා. කොහොම හරි ඊට පස්සෙ දවසේත් බාස් විතරක් ඇවිත් හිටියා. පුරුදු විදිහටම අම්මා බාස්ට තේ එකක් හදාගෙන උඩට ගියා. එයා යනකන් ඉදලා මාත් උඩට ගියා.
අම්මා: “මේ තේ එක බොන්න බාසුන්නැහේ.”
බාස්: “පොඩ්ඩක් ඉන්න නෝනා, ලොකු වැඩක්.”
අම්මා: “ඕවා නම් මොකද බාසුන්නැහේ, අපිටත් කරන්න පුලුවන්නේ.”
බාස්: “හරි එහෙනන් කරන්න බලන්න නෝනා, කපරාරු කරනවා කියන්නෙ ලොකු වැඩක් තමයි.”
එහෙම්ම හැන්ද බිම දාපු බාස් පැත්තකට උනා. එහෙම්ම එතනට ගිය අම්මා බිම තිබ්බ හැන්ද ගන්න නැමුනා. එත් එක්කම එයාගේ ලොකු පුක දුන්න වගේ බාස් ඉන්න පැත්ත දික්වෙලා… බාස් උගේ පයිය අතින් අල්ලලා තද කර ගත්තා. එත් එක්කම අම්මා බදාම අරන් බිත්තියට ගැහුවා. ඔය අතරේ බාස් අම්මට ජැක් එක දෙන්න පටන් ගත්තා. අම්මා අතින් ගහපු සිමෙන්ති ටික බිත්තිය පුරා පැතිරෙව්වා. ආයෙත් අම්මා නැමුනා සිමෙන්ති ගන්න. එත් එක්කම බාස් හොදට අම්මට ජැක් එක දුන්නා. මට හොදට තෙරුනා අම්මත් හොදට පුක දික්කරන් ඌට ජැක් එක ගහන්න දිගෙන ඉන්නවා කියලා.
එයාට වැරද්දක් කියන්නත් බෑ, තාත්තා එයා ගැන හොයලා බලනවා නම් එයා කොහෙවත් යන නාකි පරයින්ට ජැක් ගහන්න දෙන්නෙ නැනේ… එත් එක්කම වට පිට බලපු බාස් එක පාරම අම්මා ඇදන් හිටපු සාය යටින් අල්ලලා උඩට කරා. එත් එක්කම අම්මා ඇදන් හිටපු නිල් පාට පැන්ටිය දැන් එලියේ. එත් එක්කම කලබල වෙච්ච අම්මා බාස්ව තල්ලු කරලා දලා එන්න හදන කොටම බාස් පැනපු ගමන් අම්මගේ කොන්ඩෙන් ඇදලා අරන් ලග තිබ්බ බිත්තියට එයාව හෙත්තු කරලා එකපාරම අම්මගේ කට තද කරලා අල්ල ගත්තා.
එහෙම කරපු බාස් ඌගේ අනිත් අතින් අම්මගේ ලොකු තන් 2 බ්ලව්ස් එකට උඩින් මිරිකගෙන මිරිකගෙන ගියා. අම්මා දගලනවා හෝ ගලා. එත් එක්කම මූ අම්මගේ සාය උස්සලා එකපාරම අම්මගේ සුදු පාට ගල් දෙකත් මිරිකලා එකපාරම උගේ අත සාය අස්සට දැම්මා. එත් එක්කම එයාට “ආහ් අහ් අහ්” ලොකු කෙදිරියක් ගියා. බාසා අම්මගේ කට තද කරන් හිටියත් එයා හයියෙන් ඒ කෙදෙරිය පිට කරා.
මට හොදටම ශුවර් මේ වෙද්දී බාසා අම්මගේ රහස් පෙදෙස අල්ලනවා කියලා. මොකද අම්මා බාස්ගේ අත අයින් කරන්න හෙන ගේමක් දෙනවා. එත් එක්කම වගේ එහෙට මෙහෙට ඇඹුරුනු අම්මා එකපාරම පොළවට බර උනා. කොහොම හරි මට ඒක දැකලා එකසිය ගානට නැග්ගා. මොකද අම්මා බාසාගේ සාය අස්සට ගිය අත එලියට ගන්න සැහෙන්න දැගලුවා, එත් බාස් නෙමෙ වැඩේ නැවැත්තුවේ. ඌ ඒක දිගටම අම්මගේ රහස් පෙදෙස අතගාගෙන අතගාගෙන ගියා නිකන් පිස්සුවෙන් වගේ.
Experience Sinhala wal katha lokaya like never before as we unravel the fascinating tale of අම්මත් එක්ක යාලුවෝ, blending tradition and emotion in a compelling narrative. Let yourself be transported to a vibrant universe of stories where every detail comes alive just for you.
කොහොම හරි අම්මා බිම ඉදගත්තා. එහෙම වෙන කොටම බාස්ගේ අත එයාගේ සාය අස්සෙන් අයින් උනා. එත් එක්කම බාස් නිකන් හිටියේ නෑ. ඌ ඇදන් හිටපු සරම උස්සලා වගේ කලු තඩි පොල්ල අරන් අම්මගේ මුනේ අතුල්ලන්න ගත්තා. අම්මා කටත් ඇඹුල් කරන් මුණ එහෙට මෙහෙට කරාට බාස් නිකන් හිටියේ නෑ… ඌ උගේ පයිය අතේ ගගහා අම්මගේ තොල් දෙකේ අතුල්ලන්න ගත්තා… අම්මා එහෙට මෙහෙට කරන එයාගේ ඔලුව එක අතකින් අල්ල ගත්ත බාසා උගේ පයිය අම්මගේ කටේ ඔබන්න දත කනවා. කොහොම හරි දගලලා දගලලා බසා උගේ පයිය එහෙම් පිටින්ම අම්මගේ කට ඇතුලටම එබුවා.
මම බලාගෙන හිටියා, එයාගේ ඇස් දෙකටත් කදුළු අවා අරුගේ ලොකු කලු නහර පැදිච්ච පයිය කටට ඔබද්දී. කොහොම හරි බාසා නිකන් හිටියේ නෑ, අම්මගේ ඔලුව තද කරලා අල්ල ගත්ත බාසා අම්මගේ කටට දීගෙන දීගෙන ගියා… නිකන් පිස්සුවෙන් වගේ. කොහොම හරි එහෙම විනාඩි 5ක් කරන්න උනේ නෑ, හෙන කැරි තොගයක් මූ අම්මගේ කට ඇතුලේම විද්දා… කොහොම හරි බාගයක් කටේ, බාගයක් බ්ලව්ස් එකේ… බාසා පයිය අම්මගේ කටෙන් එලියට ගද්දීත් තව එයාගේ කටේ තියලා බඩු තොගයක් එයාගේ බ්ලව්ස් එකට වැටුනා.
කොහොම හරි බාසා එහෙම්ම පස්සට උනා. අම්මා ඒ අල්ල පනල්ලෙ එතනින් නැගිටලා කඩාගෙන පහළට අවා. එයා එනවා දැකලා මාත් ටක් ගලා පල්ලෙහාට ගිහින් පොතක් බලනවා වගේ ඉන්න හැදුවත් අහල පහළ පොතක් තිබ්බෙ නෑ. ඉතින් මම බොරුවට සෝපා එකේ නිදි වගේ හිටියා. මම ලාවට දැක්කා එයා උඩ ඉදන් වට පිට බලනවා. එයා දැක්කා මම නිදි කියලා. එත් එක්කම එයා හැටට හැටේ පඩි පෙළ බැහැගෙන ඇවිත් කුස්සිය පැත්තට ගියා. කොහොම හරි ඊට විනාඩි 5ක් ගියේ නෑ මෙන්න බාසා උගේ ආයුධ බැග් එකත් අරන් යන්න ගියා… මම හෙමින් සැරේ නැගිටලා කුස්සිය…
…පැත්තට යද්දී තමා දැක්කෙ අම්මා ගෙදර බිම පුරා අරුගේ බඩු හල හල ගිහින් තියෙන්නෙ.
බාස්: “නෝනා?”
අම්මා: “ඔව් ඇයි?”
බාස්: “නෑ මේ වැඩ කරන්න කියලා…”
කවදාවත් නැතුව මූ අද උඩට වැඩ කරන්න යන්න පර්මිශින් ඉල්ලනවා.
අම්මා: “ඉක්මනට වැඩ ටික ඉවර කරන්න කියලා මහත්තයා කිව්වා බාසුන්නැහේ.”
දැන් බාස් දන්නවා ඊයේ වෙච්ච කිසි දෙයක් අම්මා කාටවත් කියලා නෑ කියලා.
බාස්: “අහ් නෝනා කරලා දෙන්නන්.”
කොහොම හරි ඊට පස්සෙ දවසේ උදේ බසා ආවේ බයෙන් බයෙන් වගේ.
මම: “මොකෝ මේ?”
අම්මා: “නෑ නෑ… උඩදි සිමෙන්ති වගයක් වැටුනා පුතා මම හොදලා දැම්මා.”
එහෙම කියාගෙන එයා කාමරේට දුවලා ගියා… කොහොම උනත් වෙච්ච දේ එක්ක මට අම්බානට නැගලා හිටියේ… එහෙම්ම වොශ් රුම් එකට රිංගපු මන් කලිසම පහත් කරලා අතේ ගහන්න පටන් ගත්තා. මම කුස්සියට එද්දී මෙයා බාත් රුම් එකේ ඉදන් එලියට එනවා බ්ලව්ස් එක නැතුව, කලු පාට බ්‍රා එක විතරයි. මට හොදට පේනවා කිටි කිටියේ හිරවෙලා එලියට එන්න දගලන එයාගේ විසල් තන් 2. එත් එක්කම මාව දැකපු අම්මා එක අතකින් එයාගේ බ්‍රා එක වහ ගත්තා.
එහෙම කියලා මූ අම්මගේ ඇග දිහා උඩ ඉදන් පහලටම බැලුවා. කොහොම හරි මම හිතුවා ඊයේ වෙච්ච දේවල් එක්ක අම්මා ආයෙත් උඩට තියා ඒ පැත්තටවත් ආයේ යන එකක් නෑ කියලා. එත් අම්මා වෙනදා වගේම තේ එකත් අරන් මන් දිහා බලලා උඩට ගියේ සැහෙන උවමනාවකින් කියලා මට තේරුනා… අනික එයාගේ මුණේ තිබ්බ වල් පාට… මට හොදට තේරුනා එයා බොරුවට බාස් ගාව එයාට බලහත් කාරකම් කරනවා වගේ රඟ පැවට එයා ඒ දේවල් වලට ආසාවෙන් ඉන්නෙ කියලා. එයා නිකන් අද උඩට ගියේ “තෝ කටට විතරක් නෙමේ මට හොදට ඇරපන්” වගේ කියාගෙන. මොකද අද ඇදලා ඉන්නෙ දණහිස් ගාවටත් දිග නැති කොට සායකුයි… ඇගටම හිරවෙච්ච බ්ලව්ස් එකකුයි. අද නම් මෙයා ලොකු දෙයක් කර ගන්නවා… ඇරත් තාත්තාගෙන් නොලැබෙන සැප වෙන මිනිහෙක් ගෙන් හරි පිරිමහ ගන්න එපැයි… එයත් ගැණියෙක් නේ.
මම බලාගෙන හිටියා, එයා උඩ පඩියට ගිහින් කිහිප පාරක්ම හැරිලා මගේ දිහා බැලුවා. මම මුකුත් නොදන්න ගානට පොතක් අල්ලන් හිටියා. එයා ආයෙත් ඇවිත් බලයි කියන බය නිසා මම ටිකක් වෙලා අරන් උඩට යන්න හදද්දිම මෙන්න බාස්ගේ ගෝලයා එනවා.
ගෝලයා: “ආ පොඩි මහත්තයා, අපේ බාසුන්නැහේ ආවයි??????”
මම: “ඔව් ආවා… මේ ටිකේ ඇයි ඔයා ආවේ නැත්තෙ?”
ගෝලයා: “පොඩි මහත්තයට කියන්න මේ ටිකේම මූ ෆෝන් එක ගන්නෙ නෑ මගේ අතේ සතේ නෑ… ඉදලා ඉදලා බැරිම තැන මම මේ අද ආවේ මූ වෙන කවුරු හරි එක්ක වැඩට එනවද කියලා බලන්න??????”
මම: “නෑ තනියම ආවේ…”
ගෝලයා: “එහෙමද, හිටින් කෝ මම ගිහින් බලන්න… කෝ පොඩි මහත්තයා ලොකු නෝනා නැතෙයි…”
මම: “එයා දැන් බාස්ට තේ අරන් ගියා.”
ගෝලයා: “එහෙනං මම උඩට යනවා පොඩි මහත්තයා.”
මම: “හරි.”
විනාසයි, අරූ අම්මට මොකක් කරනවද දන්නෙ නෑ… ගෝලයා උඩට ගියා කිසිම හා හුවක් නෑ. පොත විසිකරපු මම එහෙම්ම පඩිපෙළ දිගේ උඩට අවා. එත් එක්කම මම දැක්ක දෙයින් මට එලොව පොල් පෙනුනා.
Explore the walkatha zone where conversations and moments become unforgettable, with අම්මත් එක්ක යාලුවෝ serving as your guide through heartfelt family dynamics. Join a growing community of readers who cherish authentic Sinhala tales and discover the magic within every story.
