Explore the captivating story of අම්මත් එක්ක යාලුවෝ in this uniquely detailed Walakatha post, delving into the intimate and emotional journeys of its main characters. Uncover authentic experiences and immerse yourself in a narrative that brings the best elements of Walakatha storytelling to life, making your reading both engaging and unforgettable.
අම්මත් එක්ක යාලුවෝ කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
බාස් කරයා අම්මව එතන තිබ්බ පලංචිය උඩ නිදිකරවලා එයාගේ කකුල් දෙකත් ඈත් කරන් එයාගේ යෝනිය ලේවකනවා එකසිය ගානට! ඒක දැකලා මට අම්බානට නැග්ගා. මගේ පයිය එච්චර කෙලින් වෙලා නෑ කවදාවත්ම… අම්මගේ ජංගියත් පඩි පෙළ ඇතුල් වෙන තැන බිම. ඒක දැක්කාම තවත් මොල් උනා. හැබැයි මූ අම්මගේ අත් දෙක රෙදි කැල්ලකින් ගැට ගහලා තිබ්බේ. ආයෙත් නෑ අරූ අම්මගේ හිලට පයියක් නෙමේ ලොකු මෝල් ගහක් එබුවත් නවත්තනවා නම් බොරු, මොකද එයාගේ අත් දෙක උඩට කරලා පලංචියේ ගැට ගහලා තිබ්බේ… බාසා එයාගේ කිම්බ ලේවකන විදිහ දැක්කාම නම් මට හිතුනා පිට රටවල වැල විඩියෝ මොනවද කියලා.
ඔය අස්සෙ බාස්ගේ ගෝලයා බය වෙලා වගේ ඒ පැත්ත බලන් ඉන්නවා. කොහොම හරි මූ සාක්කුව අස්සෙන් මූගේ ෆෝන් එක අරන් එතන වෙන දේ විඩියෝ කරන්න ගත්තා…
හැබැයි මොන දේ උනත් ගෝලයා කරන දේ නම් මට ඇල්ලුවේ නෑ. මොකද මූ මේක විඩියෝ කරලා ඉන්ටනෙට් එකට දැම්මොත් හරි නැත්තන් වෙන උන්ට පෙන්නුවොත් එහෙම පෝලිම් පිටින් මෙහෙ එයි අම්මට අරින්න. එහෙම උනොත් වසලා හමාරයි.
මේ වෙද්දී බාසා අම්මව පලංචියෙන් ලෙහෙලා එයාව කෙලින් කරලා හෙමිට බිමට බැස්සුවා. එහෙම කරපු බාසා එකපාරම අම්මව පලංචියටම හේත්තු කරලා එයාව නමා ගෙන, පහළට වැටිලා තිබ්බ එයාගේ සාය උස්සලා, අම්මගේ ලොකු හෙලු පුක එහෙම් පිටින්ම එලියට අරන් පිස්සෙක් වගේ ඒක ඉම්බලා එකපාරම උගේ තඩි නරහර පැදිච්ච කලු පයිය අම්මගේ පුකට තියලා තද කරා… එත් එක්කම “ආහ් අව් ආයි” ගාලා කෙදිරි ගාපු අම්මාගේ කට අල්ල ගත්ත බසා දැන් අම්මට දාගෙන පුකේ අරිනවා. ඔය අස්සෙ මූ අම්මගේ බ්ලව්ස් එක අස්සට අත් දෙක දාගෙන එයාගේ ලොකු තන් 2 මිරික මිරික පුකේ අරිනවා. ඒක දැකලා මටත් නැග්ගා.
බාස්: “ඈ වෙසියේ, තොගේ මිනිහා තොට පුකේ අරින්නෙ නැද්ද??? බලපන් කෝ මෙකේ තද… හිටපන් කෝ මේ ගෙදර හදලා ඉවර වෙද්දී මේවා ඔක්කොම හොදට හදලා ගන්න.”
එහෙම විනාඩි ගණනක් අම්මට පුකේ ඇරපු බාසා එකපාරම වෙව්ලලා ගල් වෙලා වගේ හිටියා. ඌට බඩු ගියා කියලා මට තේරුනා. එහෙම ටිකක් වෙලා හිටපු බසා එක පාරම ඌගේ පයිය අම්මගේ පුකෙන් ඇදලා ගත්තා. එත් එක්කම මම දැක්කා අම්මගේ පස්සෙ කානුව දිගේ අරුගේ බඩු බෙරිලා ඇවිත් එයාගේ රහස් පෙදෙස ගාවින් බින්දුව බින්දුව පහලට වැටෙනවා.
ඔය අතරේ බසා මහන්සියෙන් අනිත් පැත්ත හැරෙන කොටම බසා බය වෙලා ගල් වෙලා වගේ බලන් හිටියා, මොකද බසාගේ ගෝලයා කිසිම හාහුවක් නැතුව බාසා මෙච්චර වෙලා කරපු දේ රෙකොඩ් කරන නිසා.
ගෝලයා: “තෝ මාව හලලා වැඩට ආවේ මේකට නේද? වල් නාකියෝ!”
ගෝලයාගේ හඩ ඇහිච්ච ගමන් පලංචිය අල්ලගෙන ලොකු පුකත් එලියේ දාගෙන හිටපු අපේ අම්මා කෙලින් වෙලා බය වෙලා වගේ ගෝලයා ඉන්න පැත්තට හැරුනා. එත් එක්කම අම්මා බොරුවට අඩාගෙන වගේ ගෝලයා ඉන්න තැනට දුවලා අවා.
අම්මා: “බලන්න ළමයෝ, මේ වල් මිනිහා මට බලහත්කාරකම් කරනවා. අනේ මාව බේරගන්න අනේ.”
අම්මා ගෝලයා ගාව රඟපාන්න උනා…
ගෝලයා: “බය වෙන්න එපා නෝනා, ඔක්කොම රෙකොඩ් වෙලා තියෙන්නෙ. අපි මූව පොලිසියට අල්ලලා දෙමු.”
එත් එක්කම:
අම්මා: “උඹ තවත් මෙහෙ වැඩ කරන්න ඔනේ නෑ, දැන්ම මෙහෙන් පලයං පලයං!” කියලා අම්මා බාස්ට කිව්වා. එත් එක්කම බාසා සරමත් හදාගෙන ගෝලයා ගාවට ඇවිත්:
බාස්: “අනේ කොල්ලො ඕක දුරදිග ගෙනියන්න එපා. අනේ මම ආයෙත් මෙහෙ පැත්ත පලාතේ එන්නෙ නෑ අනේ අනේ…”
කොහොම හරි ඌ එකසිය ගානට බය වෙලා ඌ හෙමින් එතනින් යන්න ගියා. ඌ යනකන් ඉදලා ගෝලයා මෙහෙම කිව්වා:
ගෝලයා: “දැන් බය වෙන්න දෙයක් නෑ නෝනා, ඌ ආයෙත් මේ පැත්ත පලාතේ එන එකක් නෑ…”
අම්මා: “ලොකු උදව්වක් මාව බේරුවට. දරුවෝ අර රෙකොඩ් කරපු විඩියෝ එකත් ඩිලිට් කරන්න.”
ගෝලයා: “ඒක ඩිලිට් කරන්නෙ ඇයි? ඒක තිබිච්චාවේ, ඒක සාක්ෂි නේ නෝනා.”
අම්මා: “එහෙනන් ෆෝන් එක මට දෙන්න, මම ඔයාට සල්ලී දෙන්නන් ඔයිට වඩා හොද ෆෝන් එකක් ගන්න.”
ගෝලයා: “බෑ නෝනා.”
අම්මා: “ඇයි ඒ? කරුණාකරලා මට ෆෝන් එක දෙන්න.”
ගෝලයා: “මේ නෝනා මම මේක… හරිද???”
එත් එක්කම මට උන් හිටි තැන් අමතක උනා. මම බලාගෙන අම්මත් ෆුල් අවුල් ගියා.
අම්මා: “අනේ එපා දරුවෝ, ඔයා මගේ දරුවා වගේ නේ. එයාට වඩා පොඩ්ඩක් වැඩිමල් ඇති. ඕනෙ නම් ඉතින් මගේ පවුල විනාස නොකර මට ෆෝන් එක දෙන්න. මම ඔයාට ඔයා කැමති ඕනෙම ෆෝන් එකක් ගන්න සල්ලී දෙන්නන්…”
ගෝලයා: “මට සල්ලී ඔනේ නෑ, එත් එක දෙයක් ඔනේ. මම හැමදාම ආසාවෙන් හිටියේ නෝනා වගේ ගැණියෙක්ට… නෝනාට විඩියෝ එක ඔනේ නම් කරන්න තියෙන්නෙ පොඩි වැඩක්. මම කාටවත් කියන්නෙ නෑ… මගේ ආසවන් ඊෂ්ට කරන්න…”
අම්මා: “නොදකින් වනචරයා!”
ගෝලයා: “මම 1 ඉදන් 10 ට ගනන් කරනවා. ඊට කලින් නෝනා ඔයා මගේ පයිය කටට ගන්න ඔනේ. 1, 2, 3,…”
මෙච්චර වෙලා බයේ හිටියේ මූ මේක තාත්තට කියයි කියලා. දැන් මූ කිව්ව කතාව ඇහුනාම මගේ බැහැලා තිබ්බ පයිය යකඩයක් වගේ කෙලින් උනා. මොකද අපේ අම්මා වගේ කෙනෙක්, මට වඩා ඔනෙනම් අවු 3 විතර වැඩිමහල් කොල්ලෙක් ගේ පයිය උරන්න යනවා කිව්වාම… කොහොම හරි ටිකක් වෙලා ගෝලයා දිහා බලන් හිටපු අම්මා එක පාරම ගෝලයා ලග දණගලා උගේ කොට කලිසම පහලට කරා. එත් එක්කම මූ ඉන්නෙ දැන් ජොකා පිටින්. මට හොදට පේනවා මුගේ පයිය අම්බානට කෙලින් වෙලා, එක උගේ ජොකා ඉරාගෙන එන්න වගේ.
අම්මා: “අනේ මට බෑ…”
For fans of Sinhala Wal Katha New narratives, discover a fresh perspective with this compelling piece that blends drama, emotion, and realism in every sentence. Dive into a modern tale that reflects real relationships and genuine feelings, giving you something new and memorable to enjoy among Sinhala Wal Katha New collections.
ගෝලයා: “6, 7, 8,…”
එත් එක්කම අම්මා උගේ ජොකාව පහත් කරා. එත් එක්කම එලියට ආපු ගෝලයගේ පයිය අම්මගේ මුහුණෙ වැදිලා නැවතුනා… කොහොම උනත් උගේ පයිය මගේ ගාන වගේ, හැබැයි මගේ තරම් මහත නෑ… ඒක අම්මගේ පැත්තට රිටක් වගේ කෙලින් වෙලා තිබ්බා. ඔය අතරේ ගෝලයා:
ගෝලයා: “9, 10…”
කියන කොටම අම්මා උගේ පයිය කටේ දාගෙන උරන්න ගත්තා… එත් එක්කම ගෝලයා “ආව් අව් අව්” හෙන කෙදිරියක් පිට කරා… මට එවෙලේ දැනුනා මූ මීට කලින් කාටවත් කටට දිලා නෑ, මේ පළවෙනි පාර කියලා… කොහොම හරි අම්මා පොඩි වෙලාවක් පයිය උරලා මෙහෙම කිව්වා:
අම්මා: “අනේ දැන් ඇති.”
ගෝලයා: “මගේ යකා උස්සන්නෙ නැතිව උරපිය වේසියේ!”
එත් එක්කම අම්මා නැවත වරක් ගෝලයගේ පයිය කටට අරන් උරන්න ගත්තා.
ඔය අතරේ මූ අම්මගේ ඔලුව අල්ලගෙන වේගයෙන් වේගයෙන් එයාට කටට දීගෙන දීගෙන ගියා… එත් එක්කම ක්‍රියාත්මක උන අම්මා එක පාරම උගේ අතේ තිබ්බ ෆෝන් එක උදුරලා අර ගත්තා… එහෙම කරපු අම්මා ඒක පහලට වැටෙන්න විසිකරා උඩ තට්ටුවේ ජනෙලෙන්… දැන් අරුට පහළට යන්න විදිහක් නෑ අම්මා ඒක විසි කරේ උගේ පයිය උරන ගමන්මයි… එත් එක්කම ගෝලයා අම්මගේ ඔලුව අල්ලලා එකපාරම උගේ මුලු පයියම එයාගේ කටට ඇතුලට ඔබලා වෙව්ලන්න ගත්තා.
මම දැන ගත්තා මූ අම්මගේ කටේම බඩු යැව්වා තමයි කියලා… එත් එක්කම මම ටක්ගලා පල්ලෙහාට බැහැලා ගියේ ෆෝන් එක ගන්න. මම ගෙදර වටෙන් ඒ ජනෙලේ ගාව පහලට අවා… ෆෝන් එක කෑලි ගිහින්. මම කෑලි ටිකත් එකතු කරගෙන ගෙදර ඇතුලට ඇවිත් ෆෝන් එක හැංගුවා. එත් එක්කම කඩිමුඩියේ පහලට බැහැපු ගෝලයා ෆෝන් එක හොයන්න දිව්වා… මම මුකුත් නොදන්න ගානට කාමරේට වෙලා හිටියා… කොහොම හරි අම්මත් මේ වෙද්දී පහළට ආවා. මම කාමරේ ඇතුලෙ ඉදන් හොරාට වැඩේ බලාගෙන හිටියා.
අම්මට මීටර් නැති උනාට ගෝලයාගේ කැරි එයාගේ කටේ දෙපැත්තෙ ගැවිලා තිබ්බා, ඒ වගේම ටිකක් බ්ලව්ස් එකටත් වැටිලා තිබ්බා. ඔය අතරේ ගෝලයා නිකන් කලබලයෙන් වගේ ගෙදර ඇතුලට අවා… මූ දැක්කා අම්මා ඉන්නවා සාලේ. එත් එක්කම මූ බොරුවට උගේ කලිසම් සාක්කුව අම්මට පෙන්නලා අම්මව බය කරා ෆෝන් එක තාම ඌ ගාව කියලා. මම දැක්කා අම්මා අසරණ වෙලා වගේ ඌ දිහා බලන් ඉන්නවා. එහෙම්ම ඌ යන්න ගියා.
ඔය අතරේ අම්මා මාව හොයනවා කියලා තෙරුනා. මම ටක්ගලා කාමරේ ඇදට ගිහින් නිදි වගේ හිටියා. එයා ඇවිත් මගේ කාමරේ බලලා සැනසුම් සුසුමක් හලලා යන්න ගියා. එයා කෙලින්ම බාත් රුම් එකට ගියා. ඔය අතරේ මන් උඩට ගිහින් බැලුවා. අප්පා කැරි ගදේ බෑ! කොහොම හරි මම ජනෙලේ ගාවට ගිහින් බැලුවාම මම දැක්කා ගෝලයා පිස්සු බල්ලෙක් වගේ උගේ ෆෝන් එක හොයනවා එහා පැත්තෙ…
…පාරේ… ඌ හිතන්න ඇති අම්මා විසිකරපු පාර ෆෝන් එක එහා පාරට වැටුනා කියලා… හොද වැඩේ ඕකට! මෙච්චර කාලයක් මම ආසවෙන් හිටපු දේ වෙන ලබ්බෙක් ඇවිත් කරාම මල පනින්නෙ නැද්ද? මට තියෙන ප්‍රශ්නය ඒක නෙමෙයි. කොහොමද අම්මට කියන්නෙ ෆෝන් එක මන් ගාව, ඔයා බය වෙන්න එපා කියලා? අනේ මන්ද මොනවා කරන්නද කියලා. සමහර විට මූ ෆෝන් එක නැති නිසා ආයෙ එන එකක් නෑ.
එහෙම හිතලා හිත හදාගෙන හිටියාම පහුවදා උදේම ගෝලයා විතරක් මෙන්න වැඩට අවා… මට තෙරුනා මූ මේක ලෙසියෙන් අත අරින්නෙ නෑ කියලා. කොහොමද අත අරින්නෙ අම්මා වගේ පට්ට කදක් තියෙන ගැණියෙක්ව? මම බලාගෙන හිටියා, මූ උඩට ගිහින් ටික වෙලාවක් ගියාට පස්සෙ අම්මා බයෙන් බයෙන් උඩට ගියා තේ එකක් හදාගෙන.
එයා ගිහින් ටික වෙලාවක් යද්දී මම හෙමින් උඩට ගියා… මම යද්දී ඌ අම්මව බිත්තියට හේත්තු කරගෙන එයා ඇදන් ඉන්න බ්ලව්ස් එකේ බොත්තම් ටික ගලවලා, එයා ඇදන් හිටිය බ්‍රා එක උඩට කරන් මූ අම්මගේ ලොකු තන් 2 උරනවා… මට හොදට පෙනුනා එයාගේ පිරිපුන් තන් 2 මැද තිබ්බ කලු රවුම එහෙම මූ දිවෙන් ලේව කනවා…
අස්සෙ මාරුවෙන් මාරුවට තන් 2කේම නිපල් දෙක කටින් අල්ලලා ඇද ගෙන ඉන්නවා… ඊට පස්සෙ කරපු වැඩෙන් මට උන් හිටි තැන් අමතක උනා. ඒ ඌ එක පාරම නැමිලා අම්මා ඇදන් හිටපු සාය අස්සට උගේ ඔලුව දැම්මා… මට හොදට පෙනවා අම්මගේ සාය අස්සෙ උඩ කලවා හරියේ මූගේ ඔලුව එහෙට මෙහෙට යනවා… දැන් නම් මූ ශුවර් එකට අම්මගේ රහස් පෙදෙස ලේව කනවා, මොකද අම්මත් බිත්තිය අල්ලගෙන අමාරුවෙන් කෙදිරි ගානවා.
එහෙම ටිකක් වෙලා යද්දි මම දැක්කා අරූ අම්මගේ ජංගිය ගලවලා පැත්තකට විසි කරනවා. දැන් නම් මටත් බලාගෙන ඉන්න බැරි තරම්. මාත් එහෙම්ම කලිසම පාත් කරන් අතේ පාරක් ගැහුවා… එහෙම ටිකක් වෙලා එයාගේ රහස් පෙදෙස ලේව කාපු මූ එහෙම්ම බිත්තියට අම්මව හේත්තු කරගෙන එයාට පුකේ අරින්න උත්සහ කරනවා… මට හොදට තේරුනා කොඩුකාරයෙක් කියලා මූ. අම්මව නමා ගෙන එයාගේ ලොකු පුකේ පලු දෙක ඈත් කරන් මෝකද පස්සෙ හිල කියලා බලනවා. ඒක දැකලා මට වගේම අම්මටත් පොඩි හිනාවක් ගියා. කොහොම හරි එදා මූ අම්මට දෙපාරක් වගේ පුකේ අරින කොටම බඩු ගියා.
එදා දවසත් එහෙම්ම ගෙවිලා ගියා… මූ ඔය විදිහට දවස් දෙක තුනක් අවා… මට හොදටම තෙරුනා අපේ අම්මත් ඌ එනවට කැමති කියලා. මොකද ඌ පොඩි කොල්ලෙක්, කවුද ආස නැත්තෙ තමන්ට වඩා පොඩි කොල්ලෙක් ගෙන් සැප ගන්න? ඇරත් උන් වැල බලලා බලලා අලුත් අලුත් දෙවල් කරනවා නේ.
මට හොදට තේරුණා ඌ ආපු දවස් දෙකේම මුලින් කරේ උගේ යකඩයක් වගේ දික් වෙලා තිබ්බ උගේ පයිය අම්මා ලව්වා හොදට කටට අරන් උරව ගත්ත එක. එහෙම කරපු මූත් නිකන් හිටියේ නෑ, එහෙම්ම අම්මව එතන තිබ්බ පලංචියේ උඩ නිදි කරවලා එයාගේ ජංගිය ගලවලා එයාගේ හුත්තත් හොදට ලේව කාපු මේ කොල්ලා අම්මට කිහිප පාරක්ම ඇරියත් එක්ක. එත් වැඩි වෙලා නෙමෙයි, මිනිත්තු 2, 3 යද්දීම මූට බඩු යනවා. මම හොදට බලාගෙන හිටියා අම්මත් කකුල් ඈත් කරන් ඌට ඒක ලේව කන්න දීගෙන ඉන්නවා හරියට එයාගේ නෙමෙයි වගේ. ඒ කාලේ මම 3 පාරක් වත් අතේ ගැහුවා බං ඒක මතක් කර කර.
ඔය විදිහට මූ දවස් දෙක තුනක් අවා… ඌ එන එක නැවතුනේ දවසක් අපේ තාත්තා එයාගේ බිස්නස් එකට අවුරුදු 12 පිරිම නිමිත්තෙන් ගෙදර පොඩි පාටියක් තිබ්බ දවසක. ඒක තිබ්බෙ උදේ… ඒකට එයා දන්න කිහිප දෙනෙක්ම ඇවිත් හිටියා. එතන හිටියා තාත්තාගෙ ලගම යාලුවෙක් පොලිස්සේ ලොක්කෙක්, ඌ ආපු නිසා තව පොලිස්සියේ අය කීප දෙනක් එයාගේ ආරක්ෂාවට හිටියා… ඉතින් මූ දන්නෙ නෑ ගෙදර පාටියක් කියලා. මූ එදා ගෙදර අපු වේලාවේ ඌ හොදටම බය වෙලා, මූ හිතන්න ඇති අම්මා පොලිසියට කියලා කියලා.
කොහොම හරි, මූ ආපු නිසා පොලිසියේ ලොක්කා තාත්තාගෙන් ඇහුවා “කවුද මචං අර?” කියලා. තාත්තා කිව්වා “මේ ගෙදර හදන බාස් කෙනෙක්” කියලා. පොලිසියේ එක්කෙනා කිව්වා “මගෙන් වැඩක් තියෙනවා කරගන්න, පොඩක් කතා කරපං” කියලා. ඔය අතරේ තාත්තා ගෝලයට ලගට කතා කරා. එත් එක්කම බය වෙච්ච මූ ගාල කඩාගත්ත හරකා වගේ ඉවක් බවක් නැතුව දුවන්න ගත්තා… ඒක දැකපු පොලිසියේ උන් ටික ඌව නවත්තන්න උගේ පස්සෙන් දිව්වා. මූ හිතුවා ඌව අල්ලන්න එනවා කියලා. මූ පණ එපා කියලා තාප්පෙන් පැනලා දිව්වා දිවිල්ලක්, අදටත් ඌ මේ පැත්ත පලාතේ ආවේ නෑ.
කාතාව ඉවර කරපු මම කල්හාරයා දිහා බැලුවා.
කල්හාර: “අඩෝ පට්ට හුත්තෝ, මම ටක්ගලා එන්නන්” කියලා මූ කුස්සියට ගියා.
If you’re searching for in-depth stories, our Sinhala Wal Katha Blog delivers rich content that connects readers with relatable characters and thought-provoking plots. Experience a blog designed to bring the essence of Sinhala culture and storytelling to life, where every Sinhala Wal Katha Blog entry provides a journey worth taking.
