Dive into the captivating world of Sinhala Wela Katha with අනංගයාගේ ලියුම්, where every letter reveals secrets, desires, and unforgettable stories. Explore a beautifully written collection that brings you closer to the heart of authentic Sinhala romantic tales, crafted for readers who cherish passion and imagination.
අනංගයාගේ ලියුම් කතාවේ කලින් කොටස් කියවන්න: සියලුම කොටස්
” දුමින්ද, දැන් මාව විස්වාස ඇති නේද? කොහොම ද උපන් ලපේ. ඔය උපන් ලපේ මම සෑහෙන්න ඉඹලා තියෙනවා.
අද මම කියන්නෙ තමුසෙගෙ ගෑනිගෙ පෙට්ටිය කැඩුණ දවස ගැන. මම දන්නෙ නැහැ විනීතා හනිමූන් එක දවසෙ තමුසෙට ලේ පෙන්නුවද නැද්ද කියලා.
හැබැයි එහෙම පෙන්නුව නම් ඒ බොරු ලේ. මොකද මම විනීතගෙ පෙට්ටිය කැඩුවෙ විනීතට අවුරුදු 18 දි.
විනීත ඒ ලෙවල් පන්ති යන කාලෙ.
තමුසෙ දන්නවද ඒ කොහෙදිද කියලා. බොන්ගොඩ ගඟේ දූපතකදි. පඳුරු ගොඩක් අස්සෙ බිම පත්තර කොළ එලාගෙන. එළිමහනේ.
ඒක මගෙ වුවමනාවට නෙවෙයි විනීතගෙ වුවමනාවට තමයි සිද්ද වුණේ. ගෑනි හැම දෙයක්ම කරලා මාව පොළඹවා ගත්තා.
බලෙන්ම මගෙ කලිසම ගලවලා පයිය ඉරුවා. තමන්ගෙ ඇඳුම් ගලවන්න මට ඉඩ දුන්නා.
වෙනදා වගේ ගල කපලා අතේ පාරක් ගහලා ගෙදර යන්න හිතන් හිටි මට විනීතා තමයි කිවුවෙ පෙට්ටිය කැඩුනට කමක් නැහැ අපි හරි විදිහට එකක් කරමු කියලා.
කෙල්ලෙක් එහෙම කිවුවම පස්ස ගහන්නෙ පොන්නයො තමයි. ඒ නිසා මමත් සෙට් වුණා. මම හිතුවෙ පෙට්ටිය කැඩෙද්දි ගෑනිට රිදෙයි කියලා.
කොහෙද, ඒකි ආතල් එකට කෙඳිරි ගගා මට තවත් සපෝට් කළා.
විනීතගෙ පුක යට තිබුණ පත්තර කොළේට ලේ බිංදු දෙක තුනක් ලීක් වුණා. ඒක ඉරිදා දිවයින පත්තරයක්.
ඒ පත්තර කොලේ බාගයක් තවම මගෙ ලඟ තියෙනවා. අනිත් බාගෙ විනීතා තියා ගත්තා.
තමුසෙ විස්වාස කරන එකක් නැහැ. අපි එදා ඉඳන් අනන්ත වාරයක් ඒ තැනට ගිහින් එක එක විදිහට හිකුවා.
කොටින්ම විනීතගෙ ඒ ලෙවල් විභාගෙට දවස් දෙකකට කලින් පන්ති යනවා කියලා ගෙදරින් පැනලා ඇවිත් දවසක්ම එතන ගත කළා.
හැබැයි අපරාදෙ කියන්න බැහැ ගෑනි තන් දෙක වන වන ජංගිය පිටින් ඉඳගෙනත් එත්‍ය පාඩම් කළා. හිහි.
ඒ වගේම විනීතගෙ තන් දෙක ඔය අද තියෙන ගානට ගත්තෙ මම තමයි. කලින් ඒවා පොල්කටු දෙකක් වගේ තමයි තිබුණෙ.
මම අවුරුද්දක් ඇතුලත ඒවා තැඹිලි ගෙඩි ගානට ගත්තා.
අදට ඒ විස්තර ඇති. නව රසවත් තොරතුරු මම ඉස්සරහට ලියලා එවන්නම්.
ඉවර කරන්න කලින් මම නව ඉඟියක් දෙන්නම්. විනීතගෙ වම් තනේ යට පැත්තෙත් උපන් ලපයක් තියෙනවා.
මීට විශ්වාසී
අනංගයා”
එදා ලියුම කියවලා දැණුනට වඩා කම්පනයක් මේ ලියුමෙන් මට දැනුනා. එදා වගේම මේ ලියුමත් ටයිප් රයිටරයකින් තමයි ටයිප් කරලා තිබුණෙ.
ඒ කියන්නෙ මේ ලියුම ලියන පොර පරණ තාලෙ ඔෆිස් එකක වැඩ කරන කෙනෙක්.
ඒත් විනීතගෙ අතීතෙ මට කියලා තියෙන තොරතුරු වලින් එහෙම කෙනෙක්ව හොයාගන්න බැහැ
මම මේ ගැන හිතලම කෙට්ටු වෙන්න ගත්තා. විනීතා එක්ක රමණය කරන්නත් හිත හදා ගන්න බැරි වුණා.
ඒ නිසා අපි දෙන්නා අතර ටික ටික දුරස්ථ බවක් ඇති වෙනවා වගේ මට දැනුනා.
විනීතා නිදන් ඉන්න වෙලාවක නයිටිය එහා මෙහා කරලා මම හොරෙන්ම විනීතගෙ වම් තනේ යට තියෙන උපන් ලපය බලා ගත්තා.
ඒකත් හරි. ඒ පෙන්නෙ තනය උස්සලා බැලුවොත් විතරයි.
මගෙ ඔලුව අන්දුන් කුන්දුන් වුණා. ඔෆිස් එකේ වැඩත් පැටලෙන්න ගත්තා. යාලුවොත් ඇහුවා මොකක්ද ප්‍රශ්න කියලා. ඒත් මම මුකුත් නැහැ කිවුවා.
විනීතත් අහනවා මොකක් හරි අසනීපයක් ද කියලා. මම නැහැම කියනවා.
අන්තිමට විනීතා මාව සෙමට බේත් ගන්න වෙද මහත්තයෙක් ලඟට බලෙන් එක්ක ගෙන ගියා. ඒකෙන් මට කිසිම වෙනසක් නැහැ.
මම රෑට හොරෙන් විනීතා දිහා බලන් ඉන්නවා. ඇත්තටම විනීතට තියෙන්නෙ සරාගී ඇඟක්. පළල් උකුළ. රවුම් ලොකු තට්ටම් පස්සට නෙරලා තියෙනවා.
ඉන හීනියි. පපුව රවුමට ඉස්සිලා තියෙනවා. උරහිස් රවුම්. නිකට උල්. ඇස් දිගටියි. තොල් පළල්. කොන්ඩෙ යන්තම් කැරලි ගැහිලා.
මේ වගේ කාමුක ඇඟක් තියෙන ගැහැනියක් මං වගේ සාමාන්‍ය කෙනෙකුට ලැබුණ එක ගැන සතුටු වෙලා මේ අතීතය ගැන තියෙන ප්‍රශ්න අමතක කරන්න මම හිතුවෙ ඒක නිසයි.
ඒත් ඊලඟ ලියුමෙන් මගෙ ඒ බලාපොරොත්තුවත් නැති වුණා.
මෙහෙම එන නිර්නාමික ලියුම් නිසා මගේ ජීවිතේ අවුල් වුණා. ඒත් මම ඒ බව පිටතට පෙන්නන්නෙ නැතිව ඉන්න මහන්සි වුණා.
බිරිඳ මුලින් හිතුවෙ මට මොකක් හරි අසනීපයක් කියලා. ඒත් බිරිඳන් මමත් අතර දැන් මාසයකින් විතර කිසිම සම්බන්ධයක් ඇති වෙලා නැහැ.
මගේ බිරිඳට කොයි තරම් සරාගී ඇඟක් තිබුණත් මට ඒකට හිත හදා ගන්න බැරි වුණා.
ඒ අර ලියුම් වල තියෙන දේ මතක් වෙන නිසා.
ඒ ලියුම් වල තියෙන් දේවල් බොරු වෙන්න පුළුවන් බව මම දැනගෙන හිටියා.
ඒ නිසා අනවශ්‍ය දේකට බිරිඳව සැක කරලා නම කැත කරගන්න මට බයයි.
මේ වගේ උභතෝකෝටික තත්වෙක ඉන්න අතර තමයි මට කාලෙකට පස්සෙ තුන් වෙනි ලියුමයි ඊට පස්සෙ දිගටම තවත් ලියුමුයි එන්න ගන්නෙ.
ගන්නෙ.
තුන්වෙනි ලියුම මේකයි.
” දුමින්ද,
මට පහුගිය ටිකේ වැඩ තිබුණ නිසා ලියුම් ලියන්න බැරි වුණා. මගෙ ලියුම් කියවලා දුමින්ද ආතල් එකක් ගන්නවාද?
තමන්ගෙ ගෑනිගෙ සෙක්සි වැඩ ගැන දැනගන්න මොන පිරිමියද අකමැති?
පළවෙනි ලියුම් දෙක මම ලියුවෙ කලබලෙන් වගේ. ඒත් අද ඉඳන් මම තමුසෙගෙ ගෑනිගෙ අතීතෙයි වර්තමානෙයි අනාගතෙයි ගැන හොඳ වාර්තාවක් දෙන්නම්.
විනීතට මගේ හිත මුලින්ම ගිය දවස තමයි ඒ ලෙවල් පන්තියෙ විද්‍යා දිනය. එදා උත්සවය ඉවර වෙනකොට හොඳටම හවස් වෙලා.
මම අහම්බෙන් වගේ අපේ පන්තිය තිබුණ ගොඩනැගිල්ලට ආවෙ මම දාලා ගිය පොත් ටික ලාච්චුවෙන් අරගෙන යන්න.
ඒ ගොඩනැගිල්ල ඒ වෙන කොට හිස්. ටිකක් කරුවලත් වැටිලා. ලැබ් එක ලගින් යද්දි මම නිකන් චායාවක් වගේ දෙයක් දැක්කා.
මම වීදුරුවෙන් බැලුවා. ලැබ් එකේ දොර ලග කබඩ් එක අයිනෙ කවුදෝ දෙන්නෙක් දාගෙන ඉඹ ගන්නවා. දෙන්නම යුනිෆෝම් වලින්.
මම හොඳට බැලුවා. ඒ තමුසෙගෙ වයිෆුයි තවත් කොල්ලෙකුයි. දෙන්න සර්පයෝ දෙන්නා වගේ ඉඹ ගන්නකොට මට හිතුනා ඒ වැඩේ
Discover the allure of SL Wal Katha through අනංගයාගේ ලියුම්, a collection that paints vivid stories of romance, heartache, and excitement. Each letter invites you to experience the depth and color of Sinhala love stories in a way that feels genuine and enthralling.
ලේසියෙන් නතර නොවෙන බව. ඒ නිසා මම හොදට හරි බරි ගැහිලා සීන් එක බලන්න සෙට් වුණා.
ටික වෙලාවක් යද්දි විනීතගෙ යුනිෆෝම් එක ගැලවිලා. වෙස්ට් එක පිටින්. අර කොල්ලා වෙස්ට් එක අස්සෙන් අත් දාලා බ්රා එකත් ගැලවුවා.
ඊට පස්සෙ වෙස්ට් එක අස්සෙ නලියන තන් දෙක මිරික මිරික ඉඹිනවා.
මම නොහිතපු විදිහට ටික වෙලාවකින් විනීතා පාත් වෙලා කොල්ලගෙ සිප් එක ඇරලා පයිය එලියට අරගෙන කොල්ලගෙ කකුල් දෙක ලග දණගහගෙන උරන්න ගත්තා.
ටික වෙලාවකට පස්සෙ කොල්ලා විනීතව නවත්තලා කෙලින් කරලා ගෑනිගෙ පෑන්ටිය අස්සෙ අත දාගෙන ගලකපන්න ගත්තා. ඒ කොල්ලා සුදු කඩවසම් එකෙක්.
විනීතා කොල්ලගෙ කොණ්ඩෙ අවුල් කර කර ඉඹින ගමන් සර්පයෙක් වගේ දගලනවා. ගෑනිගෙ තන් දෙක නටනවා.
ගවුම ඉස්සිලා පෑන්ටිය පාත් වෙලා ගෑනිගෙ යටි බඩේ මවිල් මට පේනවා. විනීතගෙ දැගලිල්ල ටික වෙලාවකට පස්සෙ උපරිම වෙලා නැවතුනා.
පස්සෙ ගෑනි ආයිත් දණ ගහගෙන කොල්ලගෙ පයිය උරන්න ගත්තා. මම දැක්කා කොල්ලා ඇඹරෙනවා.
ඒත් එක්කම විනීතගෙ කටේ පැත්තකින් කොල්ලගෙ කැරි බේරෙනවා. විනීතා තමන්ගේ ගවුමෙ සාක්කුවෙ තිබුණ ලේන්සුවෙන් ඒ කැරි පිහදාගත්තා.
දෙන්න ඇඳුම් ඇඳන් පිටත් වුණාට පස්සෙ මම හිතා ගත්තා කොහොම හරි මේ සෙක්සි කෑල්ල දාගන්නවා කියලා.
වැඩි කල් ගියේ නැහැ මම විනීතව දාගත්තා. එදා ඉදන් මගෙ සැප කනේ.
මට කවදාවත්ම විනීතව බැඳ ගන්න උවමනාවක් තිබුණෙ නැහැ මට ඕන වුණේ ඒ සැප කඳෙන් සැප ගන්න විතරයි.
ඒ වැඩේ මම උපරිමයෙන් කරගත්තා.
විනීතා ඒ ලෙවල් කරන කාලෙ පන්ති කට් කරගෙන මාත් එක්ක රවුම් ගැහුවා.
මුලින් මුලින් ගෑනි මට කතා කළේ බොක්ස් සීට් වලට ගිහින් ෆිල්ම බලන්න. එතනදි නිදහස ටිකක් අඩුයි. මොකද ඉස්සරහින් කොල්ලො එබෙනවා.
ඒත් ඒක ඇතුලෙන් විනීතා මට සැප දුන්නා. අපි බොක්ස් එකට ගිය ගමන් කරන්නෙ, විනීතගෙ යට ඇඳුම් ඔක්කොම ගලවලා බෑග් එකට දාගන්න එක.
ආයිත් ෆිල්ම් එක ඉවර වෙන්න ලං වෙනකල් ගෑනි ඉන්නෙ ගවුම හරි සායයි හැට්ටෙයි විතරක් උඩින් පටලවගෙන.
ගොඩක් වෙලාවට කළේ ගෑනි මගෙ පයිය උර උර මට බඩු යවනකල් මම ගෑනිගෙ ගවුම හරි සාය හරි උස්සලා ගල කපන එක තමයි.
දිගටම තන් දෙක නම් මිරිකුවා. ඒක මිරිකිල්ල මාර සැපයි.
මෙහෙම හැමදාම බොක්ස් සීට් වලට ගෙවන්න සල්ලි තිබුණෙ නැහැ මට.
ඒ නිසා තමයි මම යාලුවෙකුට අයිති බොල්ගොඩ ගඟේ දූපතක් වැඩේට තෝරගත්තෙ. ඒකට ගියෙන් යාලුවගෙම බෝට්ටුවකි.
ඒක දූපතක් කිවුවට කඩොල් ගස් වලින් ගොඩබිමට යා වෙලා තිබුණෙ.
ඊට පස්සෙ අපි දෙන්න ගියේ මේ දූපතේ පඳුරු අස්සට. එතනදි නම් නිදහස උපරිමයි.
ගිය ගමන් විනීත තමන්ගෙ ඇඳුම් ගලවලා ගහක වනවා. පෑන්ටිය විතරක් තියාගත්තෙ හුත්ත ඇතුලට සත්තු යයි කියලා වෙන්න ඇති. හි හි.
ඒත් ගොඩක් වෙලාවට පෑන්ටියත් ගලවලා තමයි අමු හෙලුවෙන් දිලිසි දිලිසි ඉන්නෙ.
මෙහෙම හිටපු දවසක් තමයි එදා මම කිවුව විදිහට පෙට්ටිය කඩා ගත්තෙ. එදායින් පස්සෙ ටික දවසක් මම කොන්ඩම් පාවිච්චි කළා.
සේෆ් දවස් වලට විතරක් කොන්ඩම් නැතිව හිකුවා. කොන්ඩම් නැති වුණ දවසට පුකේ ඇරියා.
ඒත් විනීතට ඕන වුණේ කොන්ඩම් නැතිව අමු අමුවේ පයියෙන් හුත්තට හුකා ගන්න.
ඒ නිසා ගැනීම ගිහින් ෆාමසියකින් මිතුරි පෙති කාඩ් එකක් අරගෙන ගෙදරට හොරෙන් බොන්න පටන් ගත්තා.
එදායින් පස්සෙ තමයි විනීතගෙ තන් දෙකයි පුකයි එහෙම නෙරලා එන්න ගත්තෙ.
ඊට පස්සෙ අපිට උපරිම නිදහස ලැබුණා. විනීතට ඕන වුණා කාම සූත්‍ර වල තියෙන හැම ඉරියවුවක්ම කරලා බලන්න.
මමත් ඒකෙන් උපරිම සැපක් ගත්තා. මම හිතන්නෙ මේ ලෝකෙ අපි දෙන්න හුකපු නැති පුකේ ඇරපු නැති කටට ගත්තෙ නැති ඉරියවුවක් නැති තරම්.
හිටගෙන, බලු තාලෙට, පැත්තට, මුණින් අතට, විනීතව වඩාගෙන, විනීතගෙ කකුල් උඩට මූණ යටට අල්ලගෙන, බුදු අම්මෝ නොකරපු එකක් නැහැ.
අපි දෙන්න අවුරුද්දක් විතර මෙහෙම දූපතට ගියා. ඒ වෙද්දි විනීතගෙ හුත්ත ඇදිලා හොඳට පදම් වෙලා. පුක ඊටත් වඩා පදම් වෙලා.
ඇත්තටම ඒ කාලෙ ගෑනිගෙ පුක හුත්තට වඩා බුරුල්. හැබැයි දැන්නම් හුත්ත බුරුල් වෙලා.
ඒ තමුසෙගෙ පයිය ලොකු නිසා කියලා හිතන්න එපා. මට පස්සෙ විනීත වෙන ගේමක් ගෙනිච්ච නිසා. ඒ විස්තර පස්සෙ කියන්නම්.
අවුරුද්දකට විතර පස්සෙ අර දූපතට ලඟ ඉඩමක හෝටලයක් හදන්න පටන් ගත්තා. අපි දෙන්න දවසක් පඳුරු අස්සෙ හුක හුක හිටියා.
එදා විනීතා මගේ පයිය උඩ නැගලා පොල් ලෙලි ගගහ හිටියෙ. ඒ වෙද්දි ගෑණිගෙ තන් ලොකු වෙලා.
ඒ නිසා හතර අතේ විසි වෙන තන් දෙක දිහා බලන් හිටිය නිසා මට වට පිට පෙනුනෙ නැහැ.
Step into the enchanting universe of Wela Katha Lokaya as අහංගයාගේ ලියුම් unfolds moments brimming with romance, mystery, and emotion. If you love heartfelt stories that reflect real connection, this is your portal to the finest Sinhala narratives.
